تاريخ : دوشنبه 24 شهريور 1393 | 23:48 | نویسنده : مصطفی گنجی

 

ما از چوبه دار تا خورشيد راه ها زده ايم

در اين راه تنها شراب مي داند که چه ها کشيده ايم

آنقدر انکار شده ايم تا به حقيقت پيوسته ايم

چنان محو مي شويم که غبار نرنجد

تونيز نمان، بمير با ما

رها کن غوغاي هشياران را ...

بيا، وقتي به شعرم مي آيي پا برهنه بيا

چنان قدم بردار که راه نرنجد...



امتیاز بدهید :

| امتیاز : NAN
موضوع : نسل سوخته,سه مشكل اصلی جوانان چیست؟,دختران دهه شصت هنوز مادر نشده اند,از چه بنويسم,رها کن,من چه گفتم به دختر که ترسيد؟,دلم شور گذشته را ميزند . . ., آدمای سردرگم,آرزوهای لگد مال شده نسل من,کاش مي دانستي، من سکوتم حرف است،, | بازدید : 807
برچسب ها :